De CelLoïSte
Het oude hout, brandend bruin, warm en rond
Rust tegen je borst, zijn hals naast de jouwe
Je schikt en de stok strijkt de snaren.
De middendonkere klank laat niemand onberoerd
Traagheid geeft het lied zijn fundament
En jij? Jij schudt je blonde haren.
De kerk is half duister en smacht naar antwoord
Doch de woorden van jouw lied
Sterven weg tegen een lege bank.
De Cello geeft gewillig al zijn tonen prijs
Gevlochten door jouw gracieuze hand
En jij: Rechtop en fier! Hoedster van de klank.
Lang, lang geleden was ik hier voor ’t laatst
Voordat ik wegtrok naar dit oord
Weg, omdat ik de liefde had verloren.
Vandaag weerklinkt een heel nieuw liefdeslied
Men vertelt mij het verhaal van Ruth
En jij? Wie zal jij bekoren?
© Gerrit Bruijnes
2008, Eerste bezoek aan de PitStop kerkdienst Kampen
Het onderwerp was Ruth die uit liefde voor haar schoonmoeder Naomi,
die eerder uit nood met haar man en zoons naar Moab was gevlucht
en hen daar verloor, terugging naar het land Israël.